Silent World by Michael Kenna
(via stephenhummel:)
“………
metaryalist felsefenin oyuncagi haline gelmis modern bilimin insanogluna hayret duygusunu kaybettirmesinden once, insan kaninatta manalar okurmus; sezgi diliyle…
sezgi… gunumuzdeki kadar dile dusmemisti o zamanlar. ama sessizce yasanir, duyumsanirdi ve hayatin manalandirilmasinda birinci dereceden soz sahibiydi. gunumuzdeki gibi hayal ve fantezi degildi, hayatin okunmasi ve tadina varilmasinda temel his merkezimizdi. ama belki de hor kullanilmasindan olacak, guven kaybetti zamanla. simdilerde sezgilerimiz, pek onem vermedigimiz bir ruhsal kabiliyetimizdir artik; hayatimizin susu, oyalanmasi nevinden islerde kullandigimiz…
hayatimizin onem verdigimiz taraflarini ise maddeci akilla degerlendiriyoruz. cunku hayatimizin en onem verdigimiz tarafi maddi ihtiyaclarimiz oldu gittikce. oysa beklenen bir sey degildi bu. insanoglu, zihinsel gelisimini ileri goturdukce maddeye hakim olacak, onu hayatinin belirleyici bir unsuru olmaktan cikaracakti. ama oyle olmadi; maddenin sirlarina erip, onu hukum altina alma cabamiz, bizi maddeye daha da muhtac hale getirdi. cunku maddeden nasil yararlanacagimiza dair akilci ve teknik bilgi, maddeyle aramizdaki hiyerarsiyi unutturacak kadar burudu zihnimizi ve bizi maddenin kolesi yapip, manaya karsi korlestirdi.
bu tatsiz gelismenin hakiki sebebi, hayatin en fazla onem verdigimiz tarafinin, kainati ve kendi ic alemimizi okumak, duyumsamak ve sirlarina varmak degil de, hayati kazanmak olmasiydi.
eger insanlik tarihini evrimlesme, ilerleme seklinde yorumlayanlardansaniz, akli bedensel ihtiyaclarimizin emrinde kullanma konusunda epey ilerleme kaydettigimiz bir gercek. artik insanoglu, ihtiyaclarinin temini icin daha az fiziksel kuvvet, daha fazla zihin faaliyeti sarf ediyor. bu da insani, bedeniyle degil ama sinir sistemiyle calisan ve sistemin yurutulmesine beyniyle katilan bir dusunce robotu haline getiriyor. butun gun bilgisayar basinda oturan, onunden akip giden harfler ve sayilara odaklanmis, adeta onlarla butunlesmis, dikkat ve gerilim halinde calisan modern insan; aksam eve gelince bir tek sey istiyor: gevsemek.
gevsemek icin maddi bagimliliklar ve uyusturucu eglenceler kullanilir gunumuzde, sonra etkili bir dinlenme ile yeni gune hazirlanilir. bu kisirdonguye ara verilen tatillerde de tek istenen sey, calisma hayatina gerilimden bosalarak zinde donebilmek icin cilginca eglenmek, maddi acidan tatmin olmak, kucuk heyecanlar yasamaktir. hayatin sirrina, kainat saheserinin manalar fisildayan sembolik diline ve ic dunyamizin gizemlerine bir turlu sira gelmez…
…………”
yazarin tanimi: modern insanin en buyuk problemi, insanin, ne icin yasadigini aramak yerine, nasil yasadiginda takili kalmasidir.
link
“If only it’d been a masterpiece. No, a pleasant little tune, almost banal, but that makes you want to stop, look around, seize the moment. That makes you see life the way it should always be. Beautiful. You know? Complete strangers all smiled at me like they understood my joy at seeing life the way i see it. Thanks to music.”
I don’t want to be interesting. I want to be good.Ludwig Mies Van Der Rohe
(Source: architalk)
life is like a box of chocolates. a cheap, thoughtless, perfunctory gift that nobody ever asks for. unreturnable because all you get back is another box of chocolates. so you’re stuck with this undefinable whipped mint crap that you mindlessly wolf down when there’s nothing else left to eat. sure, once in a while there’s a peanut butter cup or an english toffee. but they’re gone too fast and the taste is… fleeting. so, you end up with nothing but broken bits filled with hardened jelly and teeth-shattering nuts. and if you’re desperate enough to eat those, all you got left is an empty box filled with useless brown paper wrappers.
You’ll never know why you exist, but you’ll always allow yourselves to be easily persuaded to take life seriously.Tristan Tzara (via fuckyeahexistentialism)
(Source: overitdotcom, via fuckyeahexistentialism)
neden michael manring dinlemiyorsunuz kızlar? bak ben aaliyah dinliyorum ama?
So, the whole idea, you see, is that everything’s falling apart, so don’t try and stop it. When you’re falling off a precipice, it doesn’t do you any good to hang onto a rock that’s falling with you. See? But everything is doing that. And so, again, this is another case of our completely wasting our energy in trying to prevent the world from falling apart. Don’t do it. And then you’ll be able to do something interesting with the free energy.
Alan Watts
(via journeytoenlightenment)
(via theantidote)
